ตอน น้ำ ในระบบเกษตรธรรมชาติ

น้ำ คือทรัพยากรธรรมชาติที่มีความสำคัญยิ่งของการเกษตร คุณผู้ฟังทราบไหมคะว่าย้อนไป ในปีพุทธศักราช 2477 เมื่อครั้งคุณพระช่วงเกษตรศิลปการ ขี่ม้ามายังแม่โจ้ ถึงแม้พื้นดินแห่งนี้จะแห้งแล้ง กันดาร ไม่เหมาะแก่การทำการเกษตร แต่คุณพระช่วง ได้เลือกผืนดินในหมู่บ้านแม่โจ้นี้เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งโรงเรียนฝึกหัดประถมกสิกรรมประจำภาคเหนือ และพัฒนามาเป็นมหาวิทยาลัยที่โดดเด่นด้านการเกษตรคือมหาวิทยาลัยแม่โจ้ นั่นก็เพราะท่านมองการณ์ไกลและเล็งเห็นแล้วว่า สถานที่นี้มีแหล่งน้ำที่เหมาะสมแก่การเกษตรเพื่อพัฒนาในอนาคตนั่นเอง      คุณผู้ฟังคะ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯได้ทรงมีพระราชดำริในเรื่องการใช้น้ำไว้ว่า “ธรรมชาตินั้นได้ปรับตัวสร้างความสมดุลระหว่างธรรมชาติและวิถีชีวิตมนุษย์อยู่แล้ว จะเห็นได้ว่าสภาพภูมิประเทศได้ปรับตัวเองให้เป็นลักษณะ หนอง คลอง บึง เพื่อเก็บกักน้ำยามน้ำหลากหน้าฝน จึงทำให้มีน้ำใช้ในยามแล้ง แต่มนุษย์กลับละเลย ไม่ดูแลสมบัติธรรมชาติอันล้ำค่านี้ และนอกจากไม่ดูแลแล้ว มนุษย์ยังมีความโลภ ที่ทำลายโครงสร้างธรรมชาตินี้ด้วย หนอง คลอง บึง จึงอยู่ในสภาพตื้นเขินจนใช้การไม่ได้ หลายส่วนถูกยึดคลองโดยไม่ชอบธรรม และสุดท้ายความทุกข์ยากก็เกิดขึ้น ยามน้ำหลากน้ำก็ไหลบ่า เพราะไม่มีหนอง คลอง บึง คอยรองรับเพื่อผ่อนคลายความรุนแรงและพอพ้นหน้าแล้ง ก็เกิดภาวะแห้งแล้ง ไม่มีปริมาณน้ำกักเก็บไว้ใช้”         ปัจจุบัน นอกจากจะมีปัญหาน้ำแล้ง น้ำไม่เพียงพอต่อการเกษตร น้ำที่เหือดแห้งแล้วนั้น ยังประสบกับปัญหาน้ำปนเปื้อนสารเคมี น้ำที่ไม่เหมาะแก่การอุปโภคบริโภค เกษตรธรรมชาติจะอยู่ได้อย่างไร การจัดการเรื่องน้ำ จึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง ติดตามได้ในสารคดีเกษตรธรรมชาติตอนต่อไป



This post has been seen 13529 times.

Share This: